De Villa Van Caroline Bonaparte Op De Heuvels Van Lucca

In het hart van de lieflijke glooiende heuvels van Lucca, waar natuur harmonieus samensmelt met kunst en historische herinneringen, staat deze majestueuze historische villa te koop, een van de meest indrukwekkende en betoverende landgoederen van Toscane. Het landgoed, eigendom van Caroline Bonaparte, de zus van Napoleon en koningin van Napels, beslaat meer dan 3200 m², verdeeld over de hoofdvilla, een verfijnd bijgebouw en een kleine, perfect bewaard gebleven privékerk. Het wordt omgeven door meer dan 6 hectare grond met onder meer een historische citroenboerderij en oude wasplaatsen, een monumentaal park met twee zwembaden versierd met buxushagen, terracotta beelden en oude grindpaden die nog steeds het verhaal vertellen van het dagelijks leven van de grote families die hier ooit woonden. Elk detail – van de gedecoreerde zalen tot het antieke meubilair, van de grote kunstwerken tot de vakkundig gerestaureerde originele materialen – spreekt een taal die schoonheid en autoriteit combineert, waardoor deze residentie een van de meest kostbare juwelen van de regio Lucca is.

De villa is gelegen in het prachtige landschap van Lucca, op slechts een paar minuten van de beroemde 16e-eeuwse stadsmuren van Lucca en op een strategische locatie met gemakkelijke toegang tot Pisa, Florence en de kust van Versilia . Het omliggende landschap, dat de vlakte van Lucca, het Bientinameer en een deel van het Florentijnse grondgebied omvat, straalt een gevoel van rust en grandeur uit, waardoor deze plek ideaal is voor wie wil leven ondergedompeld in de charme van het meest authentieke Toscane.

Vanuit architectonisch oogpunt geeft de villa volledig uitdrukking aan het concept van een 18e-eeuws landhuis, met een spectaculaire monumentaliteit die wedijvert met de grote stadspaleizen.

De oorsprong van het gebouw gaat terug tot de 16e eeuw, maar onder leiding van de Lucca-koopman Coriolano Orsucci werd het in de 18e eeuw omgebouwd tot een waarlijk monumentaal landhuis. Na zijn dood voltooiden zijn zoon Carlo en kleinzoon Lorenzo het project, zoals blijkt uit de beroemde inscriptie die nog steeds zichtbaar is op de latei van de begane grond.

In 1836 werd het landgoed gekocht door Caroline Bonaparte , de echtgenote van Joachim Murat, koningin van Napels tot 1815, die het eigendom behield tot haar dood in 1839. Daarna kwam de villa in handen van andere aristocratische families met een sterke band met de Italiaanse geschiedenis, zoals de Tossizza en de markies Zanardi Prosperi van Ferrara, die betrokken waren bij de opstanden van 1848.

De zuidelijke gevel , versierd met rustieke pilasters, kroonlijsten van Guamo-steen en een spectaculaire dubbele trap, introduceert een wereld die stilstaat in de tijd. In de 18e eeuw maakte architect Filippo Juvarra talloze ontwerpen en voorstellen voor dit pand en andere adellijke residenties in de omgeving. Hoewel zijn imposante plannen nooit volledig werden gerealiseerd en geleidelijk werden vereenvoudigd, blijft zijn invloed zichtbaar, met name in de toegangspoort tot de ommuurde tuin aan de westzijde, een typische landelijke omheining in de traditie van Lucca die een gezellige en beschutte ruimte creëert.

Het interieur van de villa is verdeeld over drie woonlagen, plus een bruikbare zolder en een kelder , met een totale oppervlakte van circa 2500 m². Op de begane grond bevinden zich de oude keukens en servicekamers, volledig gerestaureerd met behoud van modern comfort en de originele structuren. Hier kunt u de authentieke sfeer van het dagelijks leven in de villa opsnuiven, tussen monumentale open haarden, terracotta vloeren en evenwichtig verdeelde functionele ruimtes.

De piano nobile vormt het hart van de villa. De centrale woonkamer verbindt op ideale wijze de zuidzijde, met uitzicht op het park, met de noordzijde, met uitzicht op de tuinen, in een perspectief dat de ligging van het landgoed benadrukt. In het midden bevindt zich de hal met dubbele hoogte, de grootste van de villa's in de omgeving van Lucca met zijn 125 m² en een hoogte van 8 meter, gedomineerd door twee monumentale schilderijen toegeschreven aan Pier Dandini uit 1710 , met daarop de Slag bij Ponte Milvio en De Ontvoering van de Sabijnse Vrouwen. Men vermoedt dat deze werken, vier meter hoog en acht meter breed, door de familie zijn gemaakt.